26/12/2006 - Aytepe

     Bu hafta Farklı Gezegen'e gidecektik ama rehberimiz bunun uygun olmadığını ve Aytepe'ye gitmemiz gerektiğini söyledi.Olsun.Yeterki gezmek olsun :))) deyip takıldık peşine.Dağa tırmandıkça gördüğümüz manzaralara hayranlık duymamak mümkün değildi.Yavaş yavaş belirmeye başlayan yerdeki karlar,daha yükseklerde bembeyaz ağaçlar-orman olarak karşımıza çıktı.Nihayet arabayı daha fazla götüremiyeceğimiz anlaşılmış ve tepede bir yerde bırakmamız gerekmişti.Park ederken kara saplanan aracımızı köylüler yardıma koşmasaydı zor çıkarırdık.Epey uğraş vermiş ileri geri itmiş paspaslar koymuştuk ama başaramamıştık.Onlar olmasaydı, galiba başlamadan bitecekti yürüyüşümüz:))

     Sonuçta yukarıdaki manzaraların eşliğinde karlara bata çıka yokuş aşağı bayağı keyifli bir tempoyla Veysel Dayı'nın işlettiği ,yukarıda resmi olan ,değirmen işlevi de gören Belediyeye ait mola yerine geldik.Oldukça sıcak insanlar.İki  senedir falan çok kar yağdığını söylediler ova dedikleri o yere.Çaylar içildi ve yanan ocağın önünde keyifli sohbetler yapıldı bir süre.Tekrar yola koyulduk.Amaç yukarıdaki resimde görülen Kirazdere'de olan şelalenin oraya varmak ve yemeği orada yemek.Ama geç kalınacak endişesi ile grubun tamamı gitmek istemedi bu yüzden sadece dört kişi ,rehberimiz de dahil devam etmeye karar verdik.Her ne kadar bana bir bacak sakatlığına malolsa da iyi ki gitmişiz diyorum.Karlı bölge bitip sonbahara ait görüntüler  olan yeşilliklerde, mor çiçeklerin arasında  yürüdük.Gerçi oldukça uzun bir yürüyüş oldu.Grubun diğer elemanları çay içip sucuk yerken biz şelale yolundaydık:)) Dönüşümüz de benim bacak ağrı sinyalleri vermeye başladı.Hep yokuş aşağı inmiştik, şimdi tırmanma zamanıydı.Aynı yollardan gece karanlığına kalarak tırmandık.Ben yolun sonuna doğru artık bacağımı taşıyamaz olmuş resmen sürüklüyodum.Yürüyüş değildi elbet beni bu hale getiren:))) alışkındık yürüyüşe:)) ,arabayı kardan çıkaracağız diye iterken bacağım boşlukta kayarak savrulmuştu, orada incittim sanıyorum ama sıcağı sıcağına anlamadım,bir de uzun yürüyüşü ekleyince üstüne çok zorladım herhalde olan oldu işte..Şimdi ilaç kullanıp kesin yatak istirahati almış durumdayım.Gerçi pek yattığım söylenemez:)) Evet bir yürüyüşümüzde böyle bitti, iki hafta sonra bakalım neredeyiz.En son olan muhteşem bir günbatımının resmidir.

     Son söz olarak Aytepe'deki resimleri çekip bana ulaştıran Yasemin Hanım ve eşine çok teşekkür ediyorum.

2007-01-05 12:44:55 - hoşgeldin

2007-01-04 14:02:18 - geçmiş olsun

2006-12-27 22:38:13 - gülizcim

2006-12-27 22:17:28 - canım